استعمار نو!

علم قدرت است و ثروت.

اما این قدرت و ثروت در دستان چه کسانی قرار دارد؟

و چه کسانی صرفا هم چون بردگانی سنگ های سنگین این راه را بر دوش می کشند تا صاحبان آن ها بیشترین بهره ها را ببرند؟

چند راه وجود دارد:

نفوذ و دستیابی به سرچشمه و سپس بومی سازی (که در این راه باید هر سختی را بر جان خرید)

ماندن در کنار سرچشمه و نوشیدن از آب گوارای آن برای همیشه!

بی خیال شدن و سپردن همه چیز به مافیای آن!

یک رابطه ی دوطرفه است دیگر! وقتی امکانات برای فرد نیست، وقتی بر زمان و عمر فرد پر تلاش کمترین ارزشی نهاده می شود، به این رابطه ی دو طرفه تن می دهد و هوش و استعدادش را در اختیار کسانی قرار می دهد که نگهبانان اصلی سرچشمه اند.

اما این راه درستی نیست ...

دست نوشته های یک م-شیمی...